Küçük Bir Kızın Hikayesi

Küçük Bir Kızın Hikayesi

I.

Bir bebek vardı,
Küçük parmakları olan küçük bir bebek,
Tombul küçücük parmakları,
Tombul parmaklarının küçücük parmakuçları,
Vardı.

Güneşin parıldadığı bir sabah,
Daha beş yaşındayken,
Ona, herkes gibi,
Bir gün öleceğini söylediler.

Ama daha küçüktü,
Anlayamazdı.

Ailesi,
“Tanrı seni koruyacak” dedi.
Ama o pek inanmadı,
Tanrıya,
Camilere,
Camilerdeki imamlara.

Gülümsedi,
Ve yıllar rüzgar gibi geçti gitti.




II.

Yirmi yıl sonra,
Güneşli bir akşamüstü,
Yaşlı bir amca ona kötü haberi verdi.
Beyaz önlüklü yaşlı amca,
Cepleri beyaz önlüğüne dikilmiş amca,
Ona yakında öleceğini söyledi.

Sordu amcaya,
Ve sadece ona değil,
Başka yaşlı amcalara,
Hesap makineli yaşlı amcalara,
Camideki yaşlı amcalara,

“Neden ölüyorum?”

“Hastasın”
Dediler ona.
Bazıları ekledi,
“Merak etme.”

O zaman ilk defaydı,
İlk defa sordu kendine,
“Ne olacak bana öldüğümde?”

Herkes cevap verdi,
Bambaşka hikayelerle.




III.

Hiçbirimizin görmediği kadar,
Soğuk ve korkunç bir gecede,
Çatısında kar birikti.

Sıcak şaraplarını yudumlarken,
Ailesi ona son hikayeyi anlattı,
Hayatında duyacağı son hikayeyi.

Küçücük bir kızın hikayesi,
Küçücük parmak uçları olan bir kızın hikayesi,
“Bir gün herkes gibi sen de öleceksin” denen,
O küçücük kızın hikayesi.

Ve tıpkı o küçücük kız gibi,
O şirin hikayedeki küçük kız gibi,
Gülümsedi.