daire, ucgen, vs...

insan sorular soruyor sonra kayboluyor, baska yerlere giriyor cikiyor, sonunda uyuyup uyandiginda her sey normale donuyor. ayrintilarda kayboluyoruz. ister kendimizi sorgularken olsun, ister baskasiyla tartisirken.

tartismalar, sorgulamalar anlamsiz dongulere donusuyor. ama her basa dondugumuzde bir seylerin daha farkina variyoruz. belki ilk sordugumuzun cevabini bulamiyoruz ama kucuk kucuk seyler biriktiriyoruz. yillarca donup durunca sonra o soruya geri dondugumuzde gulumsuyoruz. niye sorduk ki biz o soruyu diyoruz.

biz boyleyiz. insaniz. mutluyuz. mutsuzuz.


PS: Benim gercek hayata donmem gerekiyor en kisa zamanda. Boyle bir hatun/film/ders ucgenine takili kalmis bulunuyorum. Ailemi aramak istiyorum, onlarla olmak istiyorum.