vakit nakit mi ki?

her "kultur"un zaman gorusu farklidir. bana da "vakit nakittir" denildi. herhalde artik turkiye'de de vakit nakit oldu. eskiden nakit mi varmis (!) ? hem onu da gectim artik kredi karti donemi geldi. vakit kredi o zaman. geyik.

kulturumuz (kultur aslinda pek cok anlami olan bir kelime, nasil daha spesifik olabilirim bilemiyorum su anda - amerikalilar "for the lack of a better word" derler. bu da aklima insanlarin "bazi seyler ingilizce soyleyince daha bir cuk oturuyor" gibi iddialarini getirdi. katilmiyorum.) ortaya bir sey koymak ve zamani en iyi sekilde degerlendirmek uzerine kurulu. gunluk veya gelecegimiz icin kararlari hep buna gore veriyoruz. ani yasamak artik kulturumuzde yok. bir aralar var miydi onu da bilmiyorum.

bazilari da gecmise gore yasarlar. turkler bir yandan da boyledir. o yuzden bir cesit kafa karisikligi olusmus bizde. bir yandan tutturuyorlar gelenek gorenek diye ondan sonra vakit nakittir diyorlar, kisisel olun, tek basiniza butun yukleri kaldirabilin, kendi kendinizi motive edebilin diyorlar. yeni gencligin akrabalarindan uzaklasmasinin nedeni de bence bununla baglantili. eger sen bana surekli "kendi basinin caresine kendin bakacaksin," "vakit nakittir," "bos oturma bir seyler yap" dersen;

1) kendi caremin basina kendim bakabiliyorsam akrabalarima niye ihtiyacim olsun?
2) vakit nakitse neden bayramda gidip bos zamanimi ihtiyacim olmayan insanlarla gecireyim (guzel baklavalar disinda bir neden bulmak gerekiyor) ?

yani ben demiyorum ki insan hem cok hirsli olup ayni anda akrabalarini sevemez. ama bu degerle alakali. hirsli adam akrabalarini ziyaret ediyorsa bu onlari gercekten sevdigi, onlara deger verdigi anlamina gelmiyor. hayata bakis acisiyla ilgili bir sey.

bencillik ve hirs apayri seyler aslinda. ama bir sekilde birbirlerini korukluyor gibiler.

sonuc itibariyle ne yazik ki vakit nakit su devirde. ayni harikalar diyarindaki su kaplumbaga gibi (yoksa kurbaga miydi?) takmisiz boynumuza saatimizi, gec kaldik diyerekten kosturuyoruz etrafta. neye gec kaldigimizi bilmeden.

( farkindayim; soylediklerim birbirlerinden bagimsiz ve yazi genel olarak daginik. begenmeyen okumaz. her sey acik ve net olmak zorunda degil. hem belki bu sekilde okurken sadece bir seye odaklanmazsiniz da akliniza degisik degisik seyler gelir. yazinin burada gorevi size herhangi bir konudaki goruslerimi belirtmek olmaz da oyle bir dusunce yolculuguna cikartmak olur. aman yok derseniz de suraya alalim sizi: http://www.beethovenlives.net/index.asp )