sen öyle sanal kimlik.

evdeyken (2 sene oldu ayrılalı okul için), odamda ofis koltuğum vardı bir tane. böyle bir velet HEKIR edasıyla otururdum ama hani öyle olsam yine iyi olurdu. onu bile olamadık. müzik dinledim, insanlarla konuştum. internet ilişemeyişkileri mi istersin arkadaşlara yüzyüze yapılamayacak sohbetler mi dersin sanal çevre yapmak mı dersin hepsinden kokladık. fazla koklamışız.

hala çok vakit geçiriyorum şu bilgisayarın başında. insana yeni bir dünya yaratıyor bu bilgisayar ve korkuyorum ben bundan. yeni bir kimlik, yeni hobiler, yeni arkadaşlar, yeni bir zaman dilimi, yeni bir ev. ve sen bunları bilgisayarın dışına çıkaramıyorsun. çıkarsan da bir anlamı olmuyor. korkulur bu durumdan.

belki de çıkıp gezmek lazım sokaklarda. sokaklarda gezmemiş insan da değilimdir aslında. hayatımın ders bölümünü üniversiteye kadar boş geçirdiğim için fazladan vaktim oluyordu...

ama durum ne olursa olsun ben her zaman kıl olmuşumdur hocaların veya arkadaşlarımın "can oğlum, bağımlılık yaratmış bu bilgisayar sende" gibi aptalca laflarına. ben bilgisayar başında otururken insanlar ne yapıyorlardı? dizi mi izliyorlardı? autoshow gibi dergiler mi okuyorlardı? resim mi çiziyorlardı? film mi çekiyorlardı? mastürbasyon mu yapıyorlardı? nedir yani benim kaçırdığım?

pek bir şey kaçırmamışım gibi geliyor. tek merak ettiğim benim hayatımda bilgisayar olmasaydı onun yerine ne olacaktı?