gecenin ne gece ne de gündüz olamayışı.

tamamen kaybettim uyku düzenimi. istediğim zaman yatıp istediğim zaman kalkmak düşündüğümden daha zormuş. bir halsizlik var sürekli üzerimde. ne gündüzleri ne de geceleri uyuyabiliyorum 5-6 saatten fazla. garip bir şey.

binadan çıkmıyorum pek. epey depresif gibi geliyor kulağa ama yapacak bir şeyim olmadığından böyle. belki de yürümeye, koşmaya falan çıkmalıyım. böyle nereye kadar gider bilemiyorum. ne ders var beni ayakta tutacak ne de başka bir şey. ama yakında yoğunlaşır işlerim.

türkiye'ye dönmeme az kaldı. o zamanı bekliyorum hep. buradaki zaman artık umurumda bile değil. şu "projemi" bitirip gideyim işte türkiye'ye. az kalıyor olsam bile. hiçbir şeyi yarım yamalak yapmak istemiyorum ama bazen doğamda varmış gibi hissediyorum. hayatımda ben hiçbir şeyi tam yapamadım ki.