boş marka fotoğraf makinesi.

postmodern'den sonra ne çıkacak bakalım. pentium 5 beklemek gibi bir şey oldu. zaten şarkılardan sonra fotoğraflar da tüketiliyor artık. fotoğraflar eskilerden beri satılırdı zaten ama apayrı bir boyut kazandı artık. normaldir.

herkesin elinde bir fotoğraf makinesi olması veya olabilmesi bazen rahatsız etse de beni herhalde güzel bir şey. artık "snapshot" diye adlandırılan fotoğrafçılık çok büyüdü ve nereye kadar büyür artık bilmiyorum. fotoğraf sanatçısı görülen insanlar artık ben klişenin üstüne gidip nasıl orjinal bir şey yaratabilirim diye düşünüyorlar. güzel şeyler tabii bunlar.

fikirler uçuşuyor. ama her zaman belirli sayıda insan başarılı olabiliyor. onları ayrı kılan beyinlerindeki bir değişiklik midir nedir bilmiyorum ama onları buradan kutlamak istiyorum. bazı insanlar mükemmel fikirler ortaya koyup onu elde etmek için uğraşıyorlar. onlara da saygım sonsuz.

ben sadece kendimi nereye koymalıyım veya hiç koymalı mıyım onu bilmiyorum. hepimiz seviyoruz fotoğraf çekmeyi. sen bırakmalısın, o devam etmeli diye bir şey de diyemezsin. saçma. ama birilerinin demesi gerekiyor ki insan bir karar versin. belirsizlik insanı en çok rahatsız eden şeylerden biridir.

kendi kendime tekrarlamam gerekiyor şunu:

fotoğrafı bir hobi olarak görüyorum.
fotoğrafı bir hobi olarak görüyorum.
fotoğrafı bir hobi olarak görüyorum.